Eerbetoon aan thuis: een stem uit de Marshalleilanden voor klimaatgerechtigheid:
Mensen van de westelijke Stille Oceaan

Leestijd: 3 minuten

Voor Jobod Silk, een jonge klimaatactivist in de Republiek van de Marshall Eilanden, zijn de gevolgen van klimaatverandering niet hypothetisch, maar zeer persoonlijk.

Jobod herinnert zich nog goed de eerste keer dat hij de gevolgen van klimaatverandering voelde. Toen hij 10 jaar oud was, overstroomde een hevige storm de achtertuin van zijn ouderlijk huis; het water stond tot aan zijn knieën, nadat een schip tegen de zeewering was gebotst.

In deze laaggelegen atolstaat worden huizen zoals dat van Jobod steeds meer blootgesteld aan de stijgende zeespiegel, overstromingen langs de kust en krachtige stormvloeden.

"Ik was erg bang, bezorgd en angstig", herinnert hij zich. Het was het moment waarop hij voor het eerst de enorme impact van de klimaatcrisis op de Pacifische eilandlanden begreep – hij ondervond aan den lijve de tol die de onzekerheid eist van de geestelijke gezondheid van mensen.

Die angst wordt nu door veel jongeren op de Marshalleilanden – en in de hele Stille Oceaan – met zich meegedragen.

Die angst omvat de vrees hun huis te verliezen en de diepere vrees hun identiteit te verliezen. In de cultuur van de Marshalleilanden, net als in een groot deel van de Stille Oceaan, is land meer dan een plek – het vertegenwoordigt geschiedenis, verbondenheid en cultuur.

Zoals Jobod vraagt: "Als we gedwongen worden te vertrekken, wie kunnen we onszelf dan nog noemen?"

Traditie weven voor de toekomst

Centraal in het verhaal van deze jongeman staat zijn grootmoeder Cradle Alfred, die hem "Jobod" noemde – naar een werktuig dat gebruikt werd om pandanusbladeren voor te bereiden voor het weven. Jobods grootmoeder heeft zijn begrip van de Marshallese cultuur en tradities gevormd.

Via haar leerde hij hoe belangrijk het is om tradities zoals weven en verhalen vertellen te bewaren – essentiële uitingen van de Marshallese identiteit. Tegenwoordig vreest hij dat klimaatverandering niet alleen het land bedreigt, maar ook het voortbestaan ​​van deze culturele kennis.

Maar naast de onzekerheid die klimaatverandering met zich meebrengt, is er ook vastberadenheid. Als jeugdcoördinator voor de Marshallese non-profitorganisatie Jo-Jikum en als internationaal klimaatactivist zet Jobod zich in om jongeren te stimuleren hun stem te laten horen.

Zijn reis naar activisme begon met kunst, toen hij tijdens een klimaatworkshop een lied schreef dat hem hielp zijn ervaringen te verwerken. Nu moedigt hij anderen aan om creativiteit te gebruiken om angst om te zetten in actie.

"Jongeren zien zichzelf niet als slachtoffers," legt hij uit. "Ze zien zichzelf als aanjagers van verandering."

Op de Marshalleilanden en in de hele Stille Oceaan laten steeds meer jongeren van zich horen, geïnspireerd door de wijsheid van hun ouderen en voorouders. Jobod vergelijkt het met een kano: de jongeren peddelen vol energie vooruit, geleid door de wijsheid van hen die hen voorgingen.

Voor Jobod en vele anderen zoals hij is de toekomst het waard om voor te vechten. Hij ziet een Marshalleilanden voor zich waar de volgende generatie kan blijven leven, ademen en hun thuisland kan blijven beleven zoals hij dat heeft gedaan.

Door middel van zijn stem, zijn kunst en zijn inzet helpt hij een toekomst te creëren waarin dit mogelijk blijft.

Het versterken van partnerschappen voor klimaatbestendigheid

Geestelijke gezondheid wordt steeds vaker erkend als een gezondheidsrisico dat verband houdt met klimaatverandering, omdat de toenemende onzekerheid en ontwrichting extra emotionele druk uitoefenen op individuen en gemeenschappen.

Psychische problemen zoals stress, depressie en angst kunnen worden veroorzaakt door klimaatgerelateerde herhuisvesting, extreme weersomstandigheden, onzekerheid, verlies van bestaansmiddelen en een toename van klimaatgerelateerde ziekten.

In de Geestelijke gezondheid en klimaatverandering: beleidsnotaDe WHO roept op tot krachtiger actie en dringt er bij landen en regio's op aan om de geestelijke gezondheidszorg beter te koppelen aan de inspanningen om de klimaatverandering aan te pakken, gemeenschappen te betrekken bij oplossingen, voort te bouwen op bestaande toezeggingen en meer middelen te investeren om ervoor te zorgen dat mensen worden ondersteund en beter voorbereid zijn op de uitdagingen die voor hen liggen.

De WHO ondersteunt projecten die klimaatbestendige gezondheidszorgsystemen versterken door te investeren in infrastructuur, beleidsontwikkeling en capaciteitsopbouw voor gezondheidswerkers en gemeenschappen.

Op de Marshalleilanden implementeert het Ministerie van Volksgezondheid en Sociale Zaken, met steun van de WHO en financiering van het Green Climate Fund (GCF), het volgende: Project ter versterking van de weerbaarheid van gezondheidszorgsystemen tegen klimaatverandering en opkomende pandemieënDit initiatief inventariseert de huidige gezondheidsrisico's die samenhangen met klimaatverandering en doet aanbevelingen voor aanpassingsmaatregelen.

Lees het originele verhaal

Alle afbeeldingen: © WHO / Chewy Lin

Hoe word je lid van het BreatheLife-netwerk?