Van adembenemend naar brutaal:
Lisa leert leven met astma

Leestijd: 3 minuten

Door Lisa Nahgon, 18, Kameroen

Heb je ooit moeite gehad met ademhalen door vervuilde lucht? Bijna iedereen in Kameroen ademt nu vervuilde lucht in die boven de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie ligt. Ik kreeg de diagnose astma toen ik nog maar zes maanden oud was, en sindsdien is mijn leven een wervelwind van medicijnen, doktersbezoeken en ziekenhuisopnames.

Ik kan me nog levendig herinneren dat ik mijn eerste astma-aanval kreeg toen ik 5 jaar oud was. Het was een doodgewone dag, zoals elke andere dag, en mijn broertjes en zusjes en ik speelden in onze tuin toen we besloten een sprintje te trekken. De lucht was zwaar van de vervuiling van de nabijgelegen autogarage en ik rook de sterke uitlaatgassen van de auto's. Tijdens het rennen begon ik me ongemakkelijk te voelen en met elke stap die ik zette, raakte ik meer en meer uitgeput dan normaal.

Bovendien had ik het gevoel alsof iemand op mijn borst zat en mijn longen afkneep, waardoor ik maar gedeeltelijk kon ademen. Zonder te beseffen wat er werkelijk aan de hand was, rende ik door om de anderen in te halen en de finish te halen. Tijdens het rennen nam de benauwdheid in mijn luchtwegen toe, begon ik te piepen, druppelden er zweetdruppels van mijn gezicht en werd mijn zicht wazig. Ik was doodsbang en raakte in paniek, omdat ik niet begreep wat er met me gebeurde. Onlangs besefte ik dat de luchtvervuiling die dag een van de triggers was die mijn astma-aanval veroorzaakte. Mijn ouders renden naar buiten en troffen me knielend op de grond aan, nauwelijks bij bewustzijn. Zonder aarzelen brachten ze me met spoed naar het ziekenhuis, diep bezorgd om mijn veiligheid.

Lisa Nahgon, 18, Kameroen

Naast de verergering van mijn astma door luchtvervuiling, ontwikkelde ik ook allergieën voor bepaalde voedingsmiddelen, fruit en zelfs kleding. Ik moest me aanpassen aan een nieuw dieet en een nieuwe kledingstijl. Luchtvervuiling blijft een belangrijke trigger voor mijn astma, met de frequente gewoonte om afval te verbranden, te koken met hout en bomen te verbranden in mijn omgeving. Dit draagt bij aan mijn symptomen en maakt het voor mij moeilijk om te ademen. Ik had last van frequente hoestbuien, piepende ademhaling en kortademigheid, wat mijn toestand verder verergerde.

Toen ik 16 was, werd ik ambassadeur voor schone lucht en klimaatgezondheid en begon ik met studenten en beleidsmakers te praten over de gevaren van luchtvervuiling voor mijn astma. Het is alweer een tijdje geleden dat ik een astma-aanval heb gehad en ik ben er trots op dat ik alle maatregelen die me helpen mijn aandoening onder controle te houden, nauwgezet heb nageleefd. Een paar jaar geleden hebben mijn gezin en ik een belangrijke verandering doorgevoerd die mijn levenskwaliteit aanzienlijk heeft verbeterd. We zijn verhuisd naar een nieuwe locatie, omgeven door bomen en frisse lucht. De omgeving is goed geventileerd en de luchtkwaliteit is veel beter dan waar we vroeger woonden. Ik kan eindelijk weer vrij ademen en voel de voordelen van het leven in een schonere omgeving.

Momenteel ben ik eerstejaars geneeskundestudent en als astmapatiënt ben ik geïnteresseerd geraakt in de impact die omgevingsfactoren zoals luchtvervuiling hebben op de gezondheid van kinderen.

Ik ben er stellig van overtuigd dat het opnemen van luchtvervuiling als onderwerp in de curricula van geneeskundestudenten een belangrijke stap zal zijn in de strijd tegen deze stille moordenaar. Het is ook belangrijk dat iedereen schone lucht beschouwt als een fundamenteel mensenrecht dat onze gezondheid verbetert. Ik heb geen typische jeugd gehad, maar hier ben ik dan, deel ik mijn verhaal en laat ik zien dat ik vecht voor mezelf en mijn toekomstige patiënten. Ik weiger luchtvervuiling en astma mijn leven te laten bepalen. Ik blijf vechten voor schone lucht voor iedereen.

 

De lucht die we inademen is niet veilig