به روزرسانی های شبکه / در سراسر جهان / 2021-07-14

پنج راه حل برای انتشار گازهای گلخانه ای حمل و نقل شهری: فراخوانی برای اقدام:

"Avoid-Shift-Improve." از آسیب رساندن به سلامتی و سیاست های توسعه و حمل و نقل آلاینده خودداری کنید. تغییر به روش های حمل و نقل سالم، سازگار با محیط زیست و فعال؛ و فناوری سوخت و خودرو را بهبود بخشد.

در سراسر جهان
شکل ایجاد شده با طرح.
زمان خواندن: 6 دقیقه

ماشین‌ها، کامیون‌ها و اتوبوس‌ها نقش مهمی در زندگی ما دارند. آنها کالاها را از تولیدکنندگان به فروشگاه ها حمل می کنند، زباله های ما را جمع آوری می کنند، بسته ها را تحویل می دهند و مردم را هر روز در شهرها حمل می کنند. با این حال، انتشار گازهای گلخانه ای حمل و نقل شهری نیز بر سلامت عمومی و تغییرات آب و هوایی تأثیر زیادی می گذارد. سیستم های حمل و نقل می توانند با دادن فرصت هایی برای فعالیت بدنی به سلامت ما کمک کنند. به ما امکان دسترسی به شغل، آموزش، خدمات بهداشتی، انتخاب غذا و فعالیت های اجتماعی را می دهد. این سیستم‌ها همچنین می‌توانند خطرات سلامتی ما را از طریق قرار گرفتن در معرض آلاینده‌های هوا، انتشار صدا و آسیب‌های ناشی از ترافیک جاده‌ای افزایش دهند.

بخش حمل و نقل تقریباً یک چهارم کل انتشار گازهای گلخانه ای (GHG) جهانی را تشکیل می دهد و یکی از عوامل اصلی آلودگی هوا در مناطق شهری است. سهم حمل و نقل در تغییرات آب و هوایی شامل دی اکسید کربن طولانی مدت (CO2) و کربن سیاه کوتاه مدت که عمدتا توسط وسایل نقلیه دیزلی تولید می شود. مطالعات آلاینده های ناشی از وسایل نقلیه مجهز به سوخت را به انواع اثرات سو ad بر اندام های بدن انسان مرتبط کرده است.

رسیدگی به آلودگی وسایل نقلیه برای بهبود کیفیت هوا و کاهش انتشار گرمایش جهانی در سراسر جهان بسیار مهم است. استراتژی‌های حمل‌ونقل پایدار برای کاهش تغییرات آب و هوایی نیز مزایای سلامتی بزرگ و فوری برای جمعیت جهان دارد. این امر به ویژه در میان گروه های آسیب پذیر مانند فقرا، افراد مسن، کودکان و نوجوانان، مهاجران و پناهندگان صادق است.

نگاه کردن به راه حل های حمل و نقل از طریق یک لنز سلامت می تواند به شکل گیری سیاست هایی که فراتر از دسترسی و سرعت است کمک کند. سیاست های حمل و نقل همچنین می تواند به سلامت، توسعه اقتصادی و شهرهای مقاوم در برابر آب و هوا کمک کند. تعدادی ابزار برای ارزیابی، برنامه ریزی، و تامین مالی حمل و نقل سالم و سازگار با آب و هوا.

یک چارچوب مهم برای راه‌حل‌های حمل‌ونقل ارتقا دهنده سلامت و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای حمل‌ونقل شهری «اجتناب از تغییر-بهبود» است. از آسیب رساندن به سلامتی و سیاست‌های توسعه و حمل و نقل آلاینده اجتناب کنید. تغییر به سمت شیوه های حمل و نقل سالم، سازگار با محیط زیست و فعال؛ و فناوری سوخت و خودرو را بهبود بخشد.

در اینجا پنج راه حل برتر برای رسیدگی به انتشار گازهای گلخانه ای آورده شده است:

راه حل 1- تشویق به تحرک فعال (تغییر مکان)

دوچرخه سوار در حال زوم کردن گذشته

پیاده روی و دوچرخه سواری می تواند کیفیت هوای شهری و سلامت انسان را تا حد زیادی بهبود بخشد. داده های سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد که از هر 9 نفر 10 نفر نفس می کشند هوای آلوده فراتر از دستورالعمل سازمان جهانی بهداشت این منجر به 4.2 میلیون مرگ زودرس در هر سال می شود. علاوه بر این، سالانه دو میلیون نفر بر اثر کم تحرکی جان خود را از دست می دهند.

با این حال، سیاست‌ها و زیرساخت‌هایی که دسترسی به یک نوع سفر را بهبود می‌بخشد، مانند بزرگراه‌ها، ممکن است موانعی برای عابران پیاده ایجاد کند که بدون پل نمی‌توانند راه بروند. زیرساخت‌های حمل‌ونقل شهری با برنامه‌ریزی ضعیف، دسترسی به بخش‌هایی از جامعه را با جابه‌جایی ساکنان یا مصرف فضاهای عمومی یا سبز محدود می‌کند.

برخی از ویژگی های یک شهر قابل پیاده روی شامل تصمیمات حمل و نقل است که عابران پیاده را در اولویت قرار می دهد. برنامه ریزی شهری با محوریت مردم، مسکن متصل به حمل و نقل عمومی و مقررات و زیرساخت ها می تواند خطرات را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران به حداقل برساند.

گروه‌های حاشیه‌نشین دسترسی کمتری به حمل‌ونقل خصوصی یا عمومی دارند و بیشتر در معرض خطرات بهداشتی مرتبط با حمل‌ونقل هستند. همین گروه‌ها از بهبود حمل‌ونقل عمومی و غیرموتوری بیشتر سود می‌برند که تحرک مستقل را تقویت می‌کند.

سیستم‌های حمل‌ونقل پایدار و شهرهای فشرده و متصل، با «محله‌های ۱۵ دقیقه‌ای خودکفا» می‌توانند پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری را ارتقا دهند. «سوپر بلوک‌های» بدون خودرو بارسلون فضاهای امنی برای عابر پیاده ایجاد کرده است. چندین شهر از جمله دوبلین، لندن، آدیس آبابا و کیگالی، روزهای بدون خودرو را به یک رویداد عادی در تقویم خود تبدیل کرده‌اند. این امر ساکنان را به دویدن، پیاده روی، دوچرخه سواری و حتی ورزش در خیابان تشویق می کند و در عین حال باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در حمل و نقل شهری می شود. "اتوبوس مدرسه راه رفتن"، که در ژاپن رایج شده است، به چندین شهر گسترش یافته است تا تحرک مستقل را با مسیرهای ایمن و توقفگاه های تعیین شده برای کودکان برای رفتن و برگشتن به مدرسه تشویق کند.

راه حل 2 - انتقال انبوه کارآمد (تغییر و بهبود)

اتوبوس های حمل و نقل عمومی

تحرک شهری به سرعت در حال تبدیل شدن به یکی از بزرگترین چالش های پیش روی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. بر اساس WHO99 درصد از جمعیت جهان هوایی تنفس می کنند که از دستورالعمل های کیفیت هوای سازمان بهداشت جهانی برای سلامتی پیروی نمی کند. حمل و نقل مسئول نزدیک به یک چهارم CO جهانی مرتبط با انرژی است2. انتشار گازهای گلخانه ای در حمل و نقل شهری ارتباط نزدیکی با بیماری های تنفسی مانند آسم دارد.

گذشته از سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، بهترین کاری که دولت‌های شهری می‌توانند انجام دهند، سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل عمومی پاک، کارآمد و پایدار است. در مقایسه با خودروهای تک سرنشین، حمل و نقل عمومی 95 درصد کمتر CO2، 92 درصد کمتر ترکیبات آلی فرار، 45 درصد مونوکسید کربن کمتر و 48 درصد اکسید نیتروژن کمتر تولید می کند.

جابجایی از وسایل نقلیه موتوری خصوصی به وسایل حمل و نقل عمومی مانند راه آهن ، مترو و اتوبوس نیز با نرخ پایین تری از آسیب های ناشی از ترافیک ، کاهش ازدحام ترافیک ، استرس صوتی کمتر و بهبود عدالت دسترسی افراد فاقد وسایل نقلیه شخصی همراه است.

گذشته از کاهش تعداد وسایل نقلیه شخصی در جاده ها ، شهرداران حدود 100 شهر گفته اند که سرمایه گذاری در حمل و نقل عمومی ، به ویژه در شکل برقی ، می تواند تا سال 4.6 2030 میلیون شغل ایجاد کنید.

شنژن چین اولین شهری در جهان است که ناوگان اتوبوسرانی خود را به طور کامل برق رسانی می کند. جدا از کاهش قابل توجه سر و صدا، 16,000 اتوبوس برقی شهر تقریباً 50 درصد کمتر C0 تولید می کنند.2 و آلاینده های بسیار کمتری گروه اتوبوس شنژن ، بزرگترین شرکت سه اتوبوسرانی در شهر ، هزینه اتوبوس برقی را تخمین می زند تقریباً 98,000 دلار سالانه در مقایسه با 112,000،XNUMX دلار برای یک اتوبوس دیزلی

راه حل 3 - بالا بردن استانداردهای آلایندگی (بهتر کردن)

علامت منطقه کم انتشار

استانداردهای انتشار مقررات قانونی قابل اجرا هستند که میزان مجاز انتشار گازهای گلخانه ای در جو را تعیین می کنند. افزایش استانداردهای آلایندگی برای همه وسایل نقلیه آلاینده های سنگین را از جاده ها خارج می کند و تقاضای بازار برای وسایل نقلیه تمیزتر را افزایش می دهد - باعث کاهش بیشتر انتشار آلاینده های حمل و نقل شهری می شود.

شهرهایی مانند لندن و آکسفورد مناطق کم انتشار (LEZ) را ایجاد کرده اند که در آن آلاینده ترین وسایل نقلیه ممنوع است. در برخی از LEZ ها، وسایل نقلیه آلاینده ترین باید برای ورود به منطقه هزینه بیشتری بپردازند. مطالعات انجام‌شده در آلمان نشان داد که بیمارستان‌های LEZ نسبت به بیمارستان‌های خارج از آن‌ها بیماری‌های مرتبط با آلودگی هوا را به میزان قابل‌توجهی کمتر تشخیص می‌دهند، که LEZs را به سیاستی مؤثر برای کاهش سطح آلودگی هوا در مناطق هدف تبدیل می‌کند.

در اروپا، خودروهای بدون دوده معمولاً دارای گواهینامه یورو 6 هستند. یورو 7، استاندارد نهایی، در سال 2025 قبل از پذیرش کامل وسایل نقلیه الکتریکی برای محدود کردن بیشتر تغییرات آب و هوا و آلودگی هوا لازم‌الاجرا خواهد شد.

ائتلاف اقلیم و هوای پاک (CCAC) ، ابتکار عمل وسایل نقلیه و موتورهای دیزل سنگین برای کاهش عمده انتشار کربن سیاه از طریق اتخاذ سوخت های پاک تر و مقررات سختگیرانه تر خودرو، به ویژه در اقتصادهای نوظهور که سوخت دیزل اغلب از کیفیت پایین تری برخوردار است، فشار می آورد. ائتلاف در آمریکای لاتین و آسیا برای تولید ذخایر کربن سیاه، تشکیل گروه های ضربت ملی و تعیین تاریخ های هدف برای بهبود استانداردهای ملی سوخت کار کرده است.

راه حل 3 - سیاست های هوشمند استفاده از زمین (اجتناب کردن)

ایستگاه حمل و نقل با فضای سبز

یکپارچه سازی سیاست های حمل و نقل و کاربری زمین راه دیگری برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای حمل و نقل شهری با کاهش نیاز به سفرهای موتوری است. در طول قرنطینه‌های COVID-19، چندین شهر سیاست‌هایی را وضع کردند تا امکان «شهرسازی تاکتیکی» را فراهم کنند. اوکلند ، خیابان های آرام کالیفرنیا, هفته پلاک سازی نایروبی و #CAMINA در مکزیکوسیتی ساکنان را با همکاری مقامات برای بهبود دسترسی به فضاهای عمومی و ایمنی عابران پیاده از طریق علامت‌گذاری، کاهش سرعت جاده‌ها و بسته شدن خیابان‌ها به روی ترافیک مجبور کردند.

همچنین، استراتژی‌های مدیریت سفر می‌تواند استفاده کلی از وسیله نقلیه، تراکم ترافیک، تصادفات جاده‌ای و انتشار گازهای گلخانه‌ای را با ترکیب انتخاب‌های تحرک و سیاست‌های کاربری زمین کاهش دهد. این استراتژی ها اغلب با انگیزه دادن به جایگزین ها اجرا می شوند. خطوط کارپول، ایستگاه‌های پارک و سواری، یا وسایل حمل‌ونقل عمومی یارانه‌ای برای دانش‌آموزان، استفاده از وسایل نقلیه شخصی را منع می‌کند، در حالی که اجرای مالیات سوخت، هزینه‌های پارکینگ، یا وسایل آرامش‌بخش ترافیک نیز می‌تواند باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و تصادفات جاده‌ای شود.

با در نظر گرفتن پیوندهای حمل و نقل و سلامت در برنامه ریزی فضایی شهری، سیاست گذاران می توانند اطمینان حاصل کنند که فعالیت های مسکونی، تجاری و اجتماعی نزدیک به حمل و نقل انبوه قرار دارند و وابستگی به خودروها را کاهش می دهند. نمونه های نوآورانه عبارتند از لیگ فوتبال ترانزیت محور آتلانتا، با یک شبکه از زمینه های متصل به ایستگاه های حمل و نقل انبوه ، و سیستم کرییتیبا (برزیل) Bus Rapid Transit (BRT)، جایی که گزینه های حمل و نقل انبوه در مناطق مسکونی متراکم واقع شده است.

راه حل 5 - وسایل نقلیه الکتریکی (بداهه گفتنe)

ایستگاه شارژ ماشین برقی

وسایل نقلیه الکتریکی علاوه بر اینکه هیچ آلودگی هوا مضر ایجاد نمی کنند قابل توجهی پایین تر است انتشار تغییرات آب و هوایی نسبت به خودروهای معمولی آنها از طریق لوله اگزوز و فرآیند سوخت رسانی هیچ انتشار مستقیمی تولید نمی کنند. انتشار مستقیم آلاینده های تشکیل دهنده دود مانند اکسیدهای نیتروژن و گازهای گلخانه ای مانند دی اکسید کربن هستند.

وسایل نقلیه الکتریکی نیز معمولاً نسبت به وسایل نقلیه معمولی آلایندگی کمتری در چرخه عمر تولید می کنند. این به این دلیل است که انتشار گازهای گلخانه ای تولید برق کمتر از گازهای گلخانه ای ناشی از سوختن بنزین یا گازوئیل است.

سیاست‌ها و سرمایه‌گذاری‌های درست از سوی دولت‌های شهری و ملی، گذار به سیستم حمل‌ونقل بدون آلایندگی را تسریع می‌کند. در نروژ به تعداد 60 درصد اتومبیل ها فروخته شده در کشور در سال 2020 الکتریکی بود. در کنیا، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) با شرکت اتومبیل شنژن شنلینگ همکاری کرده است ، محیط بانان در حال آزمایش موتورسیکلت های الکترونیکی برای حرکت در جنگل کارورا در هکتار 1000 هکتار نایروبی هستند.

فناوری‌های پاک‌تر وسایل نقلیه یک عنصر مهم برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای حمل‌ونقل شهری و کاهش آب و هوا هستند. با این حال، کاهش اتکا به وسایل نقلیه شخصی و حمل و نقل موتوری است as مهم است و می تواند مزایای سلامتی بیشتری داشته باشد. برنامه ریزی حمل و نقل محور که باعث افزایش پیاده روی و دوچرخه سواری ایمن و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی می شود، مزایای مستقیمی برای سلامتی دارد. بهبود ناوگان اتوبوسرانی، سیاست‌هایی که شامل فیلترهای ذرات، گازوئیل کم گوگرد و انتقال از خودروهای دیزلی به گاز طبیعی فشرده (CNG)، برق، یا سایر سوخت‌های جایگزین الزامی است، انتشارات مضر را کاهش می‌دهد.

منابع اضافی:

ابزار HEAT برای پیاده روی و دوچرخه سواری

استراتژی های WHO برای حمل و نقل سالم و پایدار

گزارش وضعیت جهانی حمل و نقل و تغییرات اقلیمی SLOCAT (نگاه کنید به: ویژگی تمرکز 5: تأثیرات بهداشتی در حمل و نقل)

شهر قابل قدم زدن